Op dit moment schrijvend in het wilden westen van Argentinië, heerlijk in het zonnetje met uitzicht op prachtige rotsformaties, waar de chinchilla’s rond springen, ergens in the middle of nowhere… Hebben we onze weg over de grens weten te vinden.

De meest zuidelijke grens van het noordelijke deel van Chili, waar je met de auto overheen kan, blijkt de meest relaxte grens overgang te zijn. En dat klopt zeker! We waren binnen 5 minuten bij beiden, eerst Chili uit, 11 km door niemandsland heen en dan Argentinië in zo klaar! Even de auto controleren, papieren in orde, stempels en gaan! We hadden ook wel alles keurig netjes op orde en in een map, maar dan nog… Top!!

Om in het zuiden van Chili te komen, moeten we een stuk door Argentinië heen. Geen probleem natuurlijk en super leuk!

Terugblik: vanaf de ferry reden we zo de “highway” dirtroad op… Alles wat maar kan rinkelen rinkelt dan ook hihi! En dit gaan we de komende maanden zo houden, best fijn als je dan af en toe een stukje verharde weg tegen komt, even rust aan je hoofd… We komen om 7 uur aan land en gaan gelijk op zoek naar een slaapplaats. We vinden een mooi stuk strand en zoals anderen het beschreven hebben, moeten hier morgenochtend zeehonden te zien zijn. We maken snel wat eten en jumpen het bed in. En inderdaad de volgende ochtend de gordijntjes open en we zien twee zeehonden heerlijk rondjes zwemmen in het ondiepe. Leuk welkom!

Je hoeft hier niet bang te zijn dat je iets mist, want een heel groot gedeelte van Chili heeft gewoon maar één weg, de hoofdweg. En je wilt ook niets missen, want het landschap is niet te geloven mooi hier! We stoppen onderweg verschillende keren om te genieten van het uitzicht en om wat foto’s te maken. Ook de slaapplaatsen zijn geweldig, tussen bergen, naast een rivier of in de bossen. We kunnen overal komen met de auto.

Na een paar dagen komen we aan in een van de meest zuidelijke steden. Hier blijven we in de buurt, want we moeten het padron (eigenaarschap) van de auto nog ophalen na 15 werkdagen en dat is nu nog maar 3 dagen en we moeten daarna de verzekeringen verlengen en een declaration jurada laten maken bij de Notaris. Nog best wat geregel dus en dat kan het beste in de stad. We halen hier ook de grootste boodschappen (dingen die we een tijdje kunnen bewaren) want het wordt straks nog zuidelijker allemaal duurder. Ook hebben we zelf nog een waterreservoir gemaakt, zodat we nog extra water mee kunnen nemen om evt. te wassen, de motor mee te koelen of wanneer we echt zonder drink water komen te zitten. De buis niet zelf verzonnen, we hadden hem al een keer ergens gezien, maar wel zelf gemaakt.

Na drie dagen lopen we heel enthousiast het Registro Civil binnen met de overtuiging dat we vandaag het padron zouden krijgen… Nou niet dus, nee het kan zelfs wel tot 20 werkdagen duren… Nog een week dus… Oeps! Wij de mail nog een keer nagekeken, maar nee er stond echt 15 werkdagen… Nou goed, we kunnen er toch niets aan doen, dan alleen maar wachten. Is niet heel verkeerd in een stad met de lekkerste empanadas (okee, ja klopt ze worden steeds lekkerder… Hihi hier hebben ze echt de lekkerste!) Maar goed als we een week empanadas gaan eten komt het niet goed, dus we besluiten alvast maar een stukje (200km) zuidelijker te rijden en dan over een week weer terug te rijden, want het weekend komt er ook nog bij.

We rijden door een canyon heen waar we een korte hike doen, wat een rust en prachtige natuur. We rijden daarna door naar Villa Cerro Castillo, een dorpje aan de voet van de Cerro Castillo (berg). Hier maken we een pittige hike van een dag naar Laguna Castillo met daarachter de top. Wat een uitzicht!! En het blauwe water… Niet normaal! We kunnen op de parkeerplaats onze auto zetten en kunnen hier ook gewoon overnachten. Er zit een camping naast en toen ik ging vragen of we daar konden overnachten, want tja we hebben wel eens een douche nodig… Zei de jongen, maar als je in de auto slaapt kun je gewoon daar gratis slapen hoor. Zonde als je dan hier komt… Okee, dan gaan we inderdaad daar slapen. En douche? Die schuift dan gewoon een week op… Nee we hebben onze eigen douche aan de auto. Douche kopje erop en douchen maar, werkt prima! Water bij vullen vanuit de rivier (wel koud… maar te doen).

Volgens de website is de status nog niet veranderd van het padron, dus rijden we nog zuidelijker richting het dorpje Puerto Rio Tranquillo. Hier kunnen we een hike gaan maken op een glacier. Helaas is de weg door een aardverschuiving afgesloten en zijn de prijzen daardoor enorm omhoog gegaan, dus besluiten we zuidelijker een beroemde glacier hike te doen (kosten zijn nu bijna net zo hoog). Onderweg komen we trouwens veel verschillende situaties tegen waarin natuurgeweld een rol heeft gespeeld. We hebben ook een dorp gezien wat half weg is geveegd door een modderstroom een jaar geleden… Heftig! En bizar om te zien hoeveel land erdan verschoven is… Helaas ook vele slachtoffers…

Dus nog niets om de dagen te vullen en niks doen dat kunnen we allebei niet. We rijden nog wat zuidelijker en komen bij een prachtig blauw meer en een super mooie kampeer spot. We zetten de auto neer, gaan een rondje lopen en zijn allebei direct verliefd op de plaats. En niet zomaar verliefd! Echt verliefd!! We blijven hier een paar dagen staan, toch dat niks doen… Ow nee, vissen (Mart heeft een zalm gevangen, maar deze was nog klein, dus terug gegooid om nog verder te groeien) en sporten is toch iets doen! En vooral niet te vergeten, het genieten van het uitzicht. Wauw, zie je het voor je, een prachtig blauw meer met daarachter bergen met sneeuwtoppen en dan rechts een enorme glacier!! Ow ja en we hadden ook een dag enorm veel regen, dus dat was een dag in bed met een hele serie van Netflix.

We zijn zelfs zo verliefd geworden op deze plek en er wordt niets meegedaan, dat we zelfs al in contact geraakt zijn met een makelaar om erachter te komen van wie het stuk grond is. Er hangt een bord verstopt op het hek met te koop (een oud bord) en een nummer, maar de persoon van het nummer reageert niet… helaas… dus het is een beetje onduidelijk van wie het is… Grond is hier trouwens genoeg. De makelaar gaf ons al een andere optie… 404 hectare grond… Hihi beetje teveel van het goede! De grond is hier niet al te duur, een goede optie dus.. wie weet ooit!

Halverwege de week pakken we de auto naar een dorpje 10 km verderop om toch nog eens te vragen bij de Registro Civil of het Padron al rond was. Een super klein dorpje, waar ook een super klein kantoor te vinden was (je valt met de deur in huis, zeg maar). En ja hoor! Hij stond op onze naam! Dus feestje!!! Maar goed, nu weer 400 km terug naar de stad (over de dirtroad) om de andere dingen te regelen en empanadas te eten, top! Binnen 3 dagen hadden we alles geregeld en waren we weer terug op “ons stukje land” hihi om te lachen, maar zo voelde het wel een beetje als thuis komen! Martijn heeft nog een trout (vis) gevangen, die we ‘s avonds hebben opgegeten.

We hebben ondertussen ook nog een beetje zitten puzzelen met benzine stations, want die vind je hier ook niet zoveel. Maar met de tank en 1 jerrycan moeten we de volgende makkelijk kunnen halen en de volgende is in Argentinië!! Dus op naar Argentinië!!

Top